Judaei dixerunt: Melius nobis erat servire Aegyptiis quam mori in deserto. Illis assentior? Mihi, Domine, fidem da te obsecro ne in peccatis meis peream.
de Ciceronis morte
Julio Caesare mortuo, multi homines esse imperator voluerunt. Marcus Antonius cum Octaviano pugnavit. M. Tullius Cicero in foro multas orationes contra Antonium dedit. Orationes Ciceronis Philippicae appellabantur. Antonius magnopere irascitur. Cum Antonius et Octavianus socii fiunt, nomen Ciceronis inscriptum est. Iam Cicero erat infestus Antonio. Dum Formiae Cicero erat, milites Antonii eum invenerunt. Postquam ille Tullium occidit, manus caputque magni oratoris ad rostrum affinguntur. Nomen autem Ciceronis semper vivet.
Dies Saturnus Dominicusque me fatigant! Heri mane noctuque verbum Dei praedicabam in Septentrionali Michiganiae (Chain O Lakes OPC). Magis quam trecenta et octaginta stadia Federicus egoque raeda vehebamur. Sed gratia Dei domum tutissime pervenimus.
spectaculum de meis amicis
Omnes qui Latine loqui velint conspicantur hanc pelliculam.
Latin Immersion
Nuper familia mea in civitate Colorado rusticabamur. Per silvas ambulavimus, iuxta rivulum sedimus, et in montes altos ascendimus. Quodam die in monte ad lacum frigidum ambulavimus. Circum lacum sunt saxa magna sed paucae pini. Supra nos sol in caelo clare lucet dum prandium edimus et sciurum spectavimus. Quam pulcher erat dies!
De Leone, Venefica, et Armario
In tempus habeo:
"I. Quid Lucia in armario vidit...
Olim erant quattuor liberi quibus Petrus, Susanna, Edmundus Luciaque nomina. Hac in fabula discetis quae liberis Londinio ex aeroplanis obsidenda urbe relicto contigerint. Domum docti emeriti qui omnino rusticabatur missi sunt. Eius villa ab traminum statione decem stadia sita est nec magis quam duo ab aede cursuale. Emeritus uxorem in matrimonium numquam duxit et cum proma domina Macready tribusque ministris habitabat. Hae Hedera, Margarita et Elisabeta appellabantur sed pauca de eisdem dicam..."
Quidni?
Hodie vocabulum 'quidni' me maxime delectat. Nam ne tria quidem syllaba habet sed multa significat.
Exemplorum gratia:
Germanicene loquendi potentiam parem? Quidni?
Totumne melonem una hora comedam? Quidni?
Uxoremne liberos et amicos ex imo pectore amem?
Quidni?
Etne cetera? Quidni? Quidni? identidem quidni?
T. Flavii Vespasiani Villa
Docti antiquitatis monumentis villam in qua T. Flavius Vespasianus natus est tellure nuper recludunt. Mihi videtur hanc tabulam geographicam locum demonstrare:
Cittareale
de moris
Heri mora filius maior egoque in tramitibus carpebamus. Unam plusminusve horam laborabamus. Spinae non magis quam culices nos vexabant.
scriptum scaenarium
De Raeda Atra
Dramatis Personae
Honoria
Laurentius
Jacobus
Machinator raedarum
Honoria: Salve, Laurenti. Ut vales?
Laurentius: Perbelle, Honoria.
Honoria: Cur perbelle?
Laurentius: ‘Perbelle’ dixi quoniam raedam novam emere volo.
Honoria: Intellego. Cur tibi necesse est emere novam raedam?
Laurentius: Quia raeda mea in via fracta est!
Honoria: Me Hercule, Laurenti! Pro dolor!
[Jacobus intrat]
Jacobus: Salvete Honoria et Laurenti. Ut valetis?
Honoria et Laurentius: Salve, Jacobe!
Jacobus: Raedam quam vendere volo habeo.
Laurentius: Habesne?
Jacobus: Vere, ut dixi, habeo.
Honoria: Dis gratia. Laurentio necesse est emere raedam.
Laurentius: Jacobe, quo colore raeda tua est?
Jacobus: Est atro colore mea raeda.
Laurentius: Fu! Mihi non placet quoniam aestate sol raedas atras torret.
Honoria: Sine dubio, Laurenti, sed raeda Jacobi fenestram in tecto habet.
Laurentius: Bene. Mihi licet sedere in tua raeda, Jacobe?
Jacobus: Tibi licet. Ibo domum et me referam cum raeda.
Lauentius: Rationem bonam habes, Jacobe. Omnibus placet.
[exit Jacobus]
Honoria: Jacobo absente, quid faciamus?
Laurentius: Fortasse canemus?
Honoria: Minime. Canere mihi non placet quemadmodum malam vocem habeo.
Laurentius: Immo vero, Honoria. Bellissimam vocem habes. Canis ut avis!
Honoria: Avis? Ut buteo, forsitan! Exempli gratia: scraw, scraw!
Laurentius: Vae me, Honoria. Aures meas necas!
Honoria: Scraw, scraw!
Laurentius: Desine, quaeso. Desine!
[Jacobus intrat cum raeda]
Jacobus: Amici, raedam habeo. Vobis placet vehi mecum?
Honoria: Mihi.
Laurentius: Mihi quoque. Eamus intus!
[omnes raedam intrant et vehuntur]
Laurentius: Haec raeda mihi maxime placet. Emere eam volo.
Honoria: Mihi videtur pretium valde bonum.
Jacobus: Ut revenditor, ita mihi etiam.
Laurentius: Perbene. Quaeso ut accipias, Jacobe, meam pecuniam pro raeda tua.
Jacobus: Libenter accipiam.
Honoria: Bene. Omnia recte sunt. Vale.
Jacobus: Vale.
[Jacobus et Honoria exeunt]
Laurentius (in raeda sedens): Mea raeda mihi placet. Et nunc mihi necesse est. Eamus, raeda! Hmmm... Cur raeda se movere non potest?
[intrat Machinator raedarum]
Machinator: Salve, Laurenti. Quid te vexat?
Laurentius: Vexatus sum quia mea raeda se non movet.
Machinator: Forsan ego eam reficere possum.
[Machinator laborat cum malleo et vertitorio et lampadio manuali]
Laurentius: Potes reficere?
Machinator: Minime, non possum. Ignosce mihi.
Laurentius: Vae me. Nec raedam bonam nec pecuniam habeo.
[finis]
Birotis nostris ad mora carpenda eamus!
epistolae recentis exemplum
David B- [nomine deleto] s.p.d.,
Mihi placet corpore sano sed corde misero a Corea vestra te redisse! Me paenitet caros tuos tam procul a te habitare. Deus illos teque fideliter sospitet.
Magno sum gaudio affectus cum de dono audissem. Quanta liberalitas mihi demonstras!
Mea anima me in grapheolo Die Mercuriis adfore habeo. Forsan invicem hoc die colloquamur?
Pancratice valeas,
David
de emporio tabacino
De Mose et Aharon
Librum Exodi cotidie lego et verba quae ad Pharaonem per fratres humiles Mosen Aharonque Iehova Deus dicit miror. Quam fortiter servi ante regem Aegyptiorum stant! Sed semper Pharao cor aggravat ne populum Dei dimittat. Ranae flumina sanguinaria culices per terram mittuntur. Pharao rursus cor durissimum facit.
Subscribe to:
Posts (Atom)
